من ناز هستم.

ژێ از دل کوردستان متولد شد؛ جایی که در لحظه لحظه یک آن رشد کردم، شدم و یاد گرفتم زیبایی می‌تواند در کوچک آرین جزییات زندگی باشد ،گاهی در نقش یک پارچه دست‌دوز است، گاهی در صدای باد میان کوه‌ها و گاهی در دست‌های زنی که سال‌ها با عشق چیزی را خلق کرده است.

وقتی ساخت زیورآلات را شروع کردم، فقط می‌خواستم چیزی بسازم که شبیه بقیه نباشد. اما خیلی زود فهمیدم چیزی که دنبالش هستم، فقط ساختن یک زیور نیست؛ می‌خواستم بخشی از هویت و خاطرات سرزمینی که به آن تعلق دارم را در هر قطعه زنده نگه دارم.

روزهای زیادی بود که کارهایم دیده نمی‌شد. ساعت‌ها پشت میز کار می‌نشستم، طراحی می‌کردم، می‌ساختم و دوباره از اول شروع می‌کردم. اما هر بار که به ادامه دادن شک می‌کردم، یاد کوه‌هایی می‌افتادم که با آن‌ها بزرگ شده‌ام؛ کوه‌هایی که به من یاد دادند استقامت در راه خودت مهم ترین چیزه.
امروز ژێ نتیجه همان روزهاست؛ روزهای آزمون، یاد گرفتن و دست نکشیدن.

هر قطعه‌ای که در ژێ ساخته می‌شود، از یک داستان الهام می‌گیرد؛ از طبیعت کوردستان، از زنان این سرزمین، از موسیقی، نقش‌ها و خاطراتی که نسل‌ها حفظ شده‌اند. برای من نقره فقط یک فلز نیست؛ راهی است برای روایت کردن.
امروز وقتی یکی از غنچه های ژێ روی دست کسی، در هر گوشه‌ای از دنیا به دستشون میرسه ، احساس می‌کنم تکه‌ای از روایت خودشون رو همیشه با خودشون دارن .
من هنوز هم با همان شوق روز اول خلق می‌کنم؛

 فقط
برای شکل دادن به نغمه های تو